Loco-sint

'Mama kijk, een luisterpiet.'

Het was midden zomer en mijn dochter van 4 en ik werden ingehaald door een donkere jongen op de fiets.

'Waarom denk jij dat hij een luisterpiet is?'

Mijn dochter wist precies hoe het zat. 'Luisterpieten blijven het hele jaar in Nederland, om kinderen af te luisteren, of zij wel lief zijn.'

'Aha,' zei ik met mijn mond vol tanden.

Ik wist even niet hoe ik kon uitleggen hoe de wereld werkelijk in elkaar stak.

Zwarte pieten

Door mijn dochtertje dacht ik na over wat ik zelf vind van Zwarte Piet. Ik las in dagbladen, waar geen blad voor de mond werd genomen. En ook op Sociale Media werd ik heen en weer ge-slingerd tussen voor- en tegenargumenten van voor- en tegenstanders, en ook tegenstanders van voorstanders en tegenstanders van tegenstanders. Daar werd ik niet vrolijk van. Die laatste twee groepen tegenstanders zijn niet fris, ik vermoedde dat ze in het weekend voetbal-hooligan zijn en nog een activiteit voor doordeweeks zochten. Het zijn de kinderen van vroeger, die alsmaar hoorden dat ze mee moesten in de zak omdat ze zo stout waren, die kinderen die nu groot zijn en de discussie oplaaien om hun innerlijke woede eruit te gooien. Ik las reacties van mensen, soms met afschuw, en probeerde me in te leven in alle kanten van het verhaal. Uiteindelijk kwam ik erachter dat er maar één oplossing is. En die zal ik met jullie delen.

De Oplossing

Zoals het nu is zet het Sinterklaasfeest mensen op scherp. Dat is zeker, terwijl het toch niet de bedoeling kan zijn om mensen buiten te sluiten, het gevoel te geven dat ze anders zijn of er niet bij horen? Een feest dat gaat om samen zijn, samen feest vieren, geven aan elkaar maar vooral ook om elkaar. Ik heb de oplossing, en het zijn geen goudse kaas-pieten met gouden gezichten zoals in Gouda een paar jaar geleden, ook geen regenboogpieten en zelfs geen roetveegpieten.

Vijand

Wat het sinterklaasfeest nodig heeft, is een gemeenschappelijke vijand. Niets verbindt namelijk meer dan het gevoel van Wij tegen Zij. Net zoals Ajax- en Feyenoord-supporters samen achter Oranje staan. Zo kunnen wij Nederlanders verbroederen tijdens het Sinterklaasfeest, omdat we niet meer boos zijn op elkaar, maar onze pijlen richten op die ene boosdoener. Kijk maar eens hoe mensen elkaar helpen en steunen als de treinen weer eens zijn uitgevallen? Mensen die elkaar niet kennen bieden elkaar een lift aan naar huis, mensen stellen hun huizen open voor een warme maaltijd of zelfs om te overnachten. En mensen klagen niet over elkaar, maar over de NS. En dat is goed.

Stoomboot, stoomtrein. Klein detail, groots effect

Stel je eens voor dat de NS het Sinterklaasfeest organiseert. Hoe zou het zijn? Sinterklaas die met de stoomtrein komt in plaats van met de boot? De NS hoeft haar bedrijfsvoering nauwelijks aan te passen. Ze kan een stel locomotieven lenen uit het spoorwegmuseum. De conducteurs moeten wellicht een cursus dak-klimmen volgen, maar verder is er niet veel nodig. Bovendien kan Dieuwertje Blok ook weer vooruit omdat er gegarandeerd voldoende rampscenario's zijn waardoor de sint niet kan komen: Vierkante wielen door geplette pepernoten op het spoor. Geen trein vanwege een aanrijding met een cadeau. Het treinstel van de Sint, die wordt afgerangeerd. Hoe zou het zijn? Mensen bibberend in de kou, wachtend op het perron. De kiosk die gratis chocolademelk en pepernoten uitdeelt. In de verste verte geen Sint en geen pakjes te bekennen. Maar wel, iedereen arm in arm, verbonden met elkaar.